Czarodziejka z Ziemi

Rozdział 2 - Specyficzny Anioł

Pięć dziewczyn usiadło wokoło stołu z szeroko otwartymi książkami.
- To jest zbyt trudne! - narzekała blondynka z włosami spiętymi w dwa długie kucyki oraz z niebieskimi oczami.
Była to Usagi Tsukino, znana również jako Czarodziejka z Księżyca. W tym momencie wcale nie przypominała wojowniczki, która pokonała tak wiele przeszkód.
- Przestań narzekać, Księżycowa Pyzo! - upomniała ją dziewczyna z długimi czarnymi włosami i fioletowymi oczami.
Tą osobą była Rei Hino- także jedna z wojowniczek, Czarodziejka z Marsa. Zawsze wdawała się w sprzeczki z Usagi, ale i tak wszyscy dobrze wiedzieli, że kocha tę lekkomyślną blondynkę i zrobiłaby dosłownie wszystko, by ją tylko chronić.
- Tym razem jestem za Usagi, Rei, w dodatku to jest strasznie nudne - powiedziała inna blondynka z czerwoną kokardą we włosach.
Znana była jako Minako Aino a'ka Czarodziejka z Wenus, obrończyni miłości i piękna. Zachowywała się tak samo nieodpowiedzialnie jak Usagi. Jej oczy były lekko ciemniejsze niż roztrzepanej koleżanki, a włosy krótsze i jaśniejsze, ale obydwie mogłyby być uznane za bliźniaczki.

- Nie mogę z wami nie zgodzić, bo to faktycznie jest nudne - powiedziała wysoka dziewczyna z brązowymi włosami.

- Mimo to ważne jest, byście to zrozumiały - wytłumaczyła niebieskowłosa.

Pierwszą z nich była Makoto Kino, znana także jako Czarodziejka z Jowisza władająca piorunami. Jej brązowe włosy spięte zostały w koński ogon, a oczy były zielone. Umiała świetnie walczyć i często wdawała się w bójki, by ochronić przyjaciół. Drugą dziewczyną była Ami Mizuno, czarodziejka lodu, vel. Czarodziejka z Merkurego. Z jej niebieskich oczyu można było wyczytać ogromną wiedzę, była najmądrzejsza z całej grupy.
- Wiemy, ale to cały czas jest nudne, Ami - narzekały w tym samym momencie blondynki.
- Czemu by nie włączyć na chwilę radia, zrelaksować się - zaproponowała Makoto.
- Zgoda! - krzyknęły jednoznacznie.
Włączyły radio i z jego głośników rozległa się delikatna piosenka.


* She walks to school with a lunch she packed
Nobody knows what she's holding back;
Wearing the same dress she wore yesterday,
She hides the bruises with the linen and lace;
oh

The teacher wonders but she doesn't ask,
It's hard to see the pain behind the mask;
Bearing the burdon of a secret storm,
Sometimes she wishes she was never born;

Through the wind and the rain,
She stands hard as a stone in a world that she can't rise above;
But her dreams give her wings and she flies to a place where she's loved.

Concrete Angel

Somebody cries in the middle of the night,
The neighbors hear but they turn out the lights;
A fragile soul caught in the hands of fate,
When morning comes it will be too late.

Through the wind and the rain,
She stands hard as a stone in a world that she can't rise above;
But her dreams give her wings and she flies to a place where she's loved.

Concrete Angel

A statue stands in a shaded place,
An angel girl with an upturned face;
Her name is written on a polished rock,
A broken heart that the world forgot.

Through the wind and the rain,
She stands hard as a stone in a world that she can't rise above;
But her dreams give her wings and she flies to a place where she's loved.

Concrete Angel


Piosenka zakończyła się ostatnią nutą pianina.
- To była najnowsza piosenka Megumi "Specyficzny Anioł" ("Concrete Angel"), według mnie przepiękna - powiedział spiker radiowy.

- Śpiewa tak ładnie - powiedziała Usagi, ocierając łzy.

Rei wstała i szybko wyłączyła radio.

- Powinnyśmy wracać do nauki - powiedziała.

- Masz rację, Rei - zgodziła się z nią Makoto.

Po chwili wszystkie wróciły do książek, by znów rozpocząć dalszą naukę.



* "Concrete Angel" w wykonaniu Martina McBride.